استورج (Storj) چه ویژگی‌های جذابی دارد؟

استورج (Storj) صرافی اتراکس

استورج (Storj) یکی از پلتفرم‌های ذخیره‌سازی ابری مبتنی بر رمزارز است. کامپیوترهایی که از نرم‌افزار این پلتفرم استفاده می‌کنند می‌توانند فضای دیسک سخت بلااستفاده را اجاره کرده و فایل‌های خود را در آنجا ذخیره کنند.

زمان مطالعه: 3 دقیقه

استورج (Storj) یکی از پلتفرم‌های ذخیره‌سازی ابری مبتنی بر رمزارز است. کامپیوترهایی که از نرم‌افزار این پلتفرم استفاده می‌کنند می‌توانند فضای دیسک سخت بلااستفاده را اجاره کرده و فایل‌های خود را در آنجا ذخیره کنند.

از این نظر، استورج را می‌توان بدل پلتفرم‌های ذخیره‌سازی ابری شبیه آنچه آمازون و گوگل عرضه می‌کند به‌ حساب آورد. با این حال، استورج برای مدیریت ذخیره‌سازی داده به نرم‌افزار و شبکه‌ای از کامپیوترها متکی است، برخلاف شرکتی که فقط صاحب نرم‌افزار است و تعمیر و نگهداری نرم‌افزار را به‌عهده دارد.

رمزارز استورج نکته‌ کلیدی در طراحی شبکه است. کاربران از طریق این رمزارز می‌توانند به سایر کاربران پرداخت انجام داده و فایل‌هایشان را در شبکه ذخیره کنند. به‌همین نحو، کاربرانی که بخواهند ظرفیت ذخیره‌سازی و پهنای باند اضافی بفروشند می‌توانند با پذیرش استورج پول بیشتری از این منابع کسب کنند.

استورج، هر ساعت از طریق اعتبارسنجی تصادفی فایل‌ها شبکه‌ی خود، ممیزی انجام می‌دهد تا اطمینان حاصل شود که میزبانی فایل‌ها به‌وسیله گره‌های ذخیره‌سازی به‌طور هماهنگ صورت می‌گیرد.

طی این فرایند، استورج به اپراتورهای گره درخواست ارسال می‌کند. سپس، اپراتورها باید با ارسال اثبات رمزنگاشتی تایید کنند که داده‌ها هنوز در مالکیت آنها قرار دارد. پس از دریافت اثبات، گره‌ها بابت ذخیره‌سازی و نگهداری فایل کارمزد دریافت می‌کنند.

فرایند ممیزی با هدف بیشینه کردن ذخیره‌سازی در شبکه طراحی شده است و ظاهراً در کسب جایگاه مناسب برای خود تاکنون موفق بوده است. استورج ادعا می‌کند که دارای شبکه‌ای با ظرفیت بیش از 100 پتابایت است و از 2020، بیش 6000 گره فعال برای ذخیره‌سازی داده‌ها وجود دارد.

چه کسی استورج (Storj) را ایجاد کرد؟

استورج لبز، شرکتی که در پس پلتفرم استورج قرار دارد، به‌وسیله شوان ویکیلسون و جان کویین در 2014 هم‌بنیان‌گذاری شد. جدیدترین نسخه‌ استورج، وی3، در پاییز 2019 راه‌اندازی شد.

استورج لبز از زمان شکل‌گیری، سه دوره تامین مالی جداگانه را گذرانده است. علاوه بر این، با آنکه استورج اولین بار روی بلاک‌چین بیت‌کوین راه‌اندازی شد، اما در 2017 به اتریوم مهاجرت کرد.

استورج لبز در 2014، 910 بیت‌کوین (به ارزش حدود 460000 دلار در آن زمان) در فروش جمعی این شرکت در اوایل 2017 حدود 3میلیون دلار در سرمایه‌گذاری اولیه جمع‌آوری کرد، سپس در 2017، استورج با فروش توکن حدود 30میلیون دلار افزایش سرمایه داد.

استورج چگونه کار می‌کند؟

سه مولفه‌ی اصلی شبکه استورج (Storj) از این قرارند:

  • گره‌های ذخیره‌سازی: کاربران می‌توانند برای ذخیره و بازیابی داده‌های خود با پرداخت کارمزد، فضای اضافی روی درایو سخت اجاره کنند.
  • آپ‌لینک‌ها: با اجرا روی ماشین کلاینت، فایل‌ها را در شبکه آپلود می‌کنند. آپ‌لینک‌ها همچنین برای ذخیره و بازیابی داده با شبکه‌های همتا همکاری می‌کنند.
  • قمرها: ترافیک میان گره‌های ذخیره و آپ‌لینک‌ها را هماهنگ می‌کنند. قمرها مسئول ذخیره‌سازی قراداده‌ها، حفظ کارکرد صحیح گره‌های ذخیره‌سازی و توزیع پرداخت‌ها است. هر کاربر در قمر دارای حساب است.

سگمنت‌ها و استریپ‌ها

وقتی آپ‌لینک کاربر برای ذخیره‌سازی داده روی شبکه اجازه دریافت می‌کند، فایل‌های استورج از فرایندی به‌نام سگمنتیگ می‌گذرد.

طی این فرایند، فایل‌ها فشرده‌سازی، رمزگذاری و سپس تکه‌تکه می‌شوند؛ این یعنی آنها به سگمنت‌ها و استریپ‌های بسیاری تقسیم می‌شوند. (استریپ از تقسیمات سگمنت است.)

سپس، استریپ‌های فایل اصلی در سرتاسر شبکه توزیع و ذخیره می‌شوند. کاربران برای رمزگذاری و بازیابی فایل‌های خود باید از همان کلید خصوصی استفاده کنند که برای فشرده‌سازی و رمزگذاری فایل‌هایشان استفاده کرده بودند.

نکته قابل ملاحظه این است که اگر سگمنتی به‌اندازه کافی کوچک باشد، به‌احتمال زیاد به جای آنکه روی گره ذخیره شود در درون قمر ذخیره خواهد شد. استورج برای رفع مشکلات ناشی از آفلاین شدن گره‌ها و گم‌شدن احتمالی استریپ، مفهوم افزونگی را معرفی کرده است. از این طریق، تمام استریپ‌ها به تعداد معین تکثیر شده و به گره‌های ذخیره‌سازی متفاوتی در شبکه ارسال می‌شوند. این ویژگی مانع می‌شود که تعداد کوچکی از گره‌ها بتوانند دستکاری و حذف (سانسور) انجام دهند.

چرا استورج (Storj) ارزشمند است؟

رمزارز استورج ارزش خود را از شبکه آن می‌گیرد، زیرا این روش ترجیحی پرداخت در نرم‌افزار است. به عبارت دیگر، کلاینت‌ها می‌توانند با خرید و مصرف استورج، فایل‌ها را ذخیره کنند، و گره‌های ذخیره‌سازی می‌توانند در ازای فضای و پهنای باند اضافی استورج را دریافت کرده و بفروشند.

نکته مهم این است که استورج تنها پروژه رمزارزی نیست که با هدف ذخیره‌سازی ایجاد شده باشد؛ یعنی استورج ممکن است با رقابت مواجه شود و این رقابت بر قیمت رمزارز آن فشار وارد آورد.

از دیگر پلتفرم‌های ذخیره‌سازی ابری متمرکز فایل‌کوین، سیاکوین و میدسیف هستند. هر کدام از این پلتفرم‌ها قابلیت‌‌های فنی مختلفی دارند. همانند بسیاری از رمزارزهای دیگر، عرضه توکن‌های استورج محدود است؛ این بدین معنا است که طبق قواعد این نرم‌افزار، تنها 500 میلیون استورج وجود خواهد داشت.

سخن پایانی

حامیان استورج ممکن است با توانایی خرید، فروش و کنترل داده‌هایشان مسحور شوند، خدماتی را که اکنون تنها به‌وسیله‌ی غول‌‌های شرکتی نظیر آمازون، مایکروسافت و گوگل فراهم می‌شود.

همچنین، کاربران می‌توانند فایل‌های خود را ذخیره کنند، بدون آنکه از بابت بررسی شدن اطلاعات و قرار گرفتن در معرض تبلیغات نگران باشند. این کاربرد برای کاربران بالقوه استورج و رمزارز آن و نیز سیستم‌های ذخیره‌سازی ابری مبتنی بر بلاکچین رقیب، همچنان جذاب است.

0/5 (0 نظر)
,

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *